Kiwi było już uprawiane 1000 lat temu w Chinach, w dolinie Jangcy. Do Europy zostało sprowadzone bardzo późno, bo dopiero ok. 1900 r. Wcześniej kiwi było znane tylko z botanicznych opisów. W 1906 r. w Nowej Zelandii wyhodowano pierwsze drzewa z nasion otrzymanych w prezencie od Chin, a w cztery lata później wydały one pierwsze owoce. Dziś Nowa Zelandia jest głównym producentem kiwi. Nazwa pochodzi od żyjącego tam ptaka o tej samej nazwie – być może włochata skórka owocu przypominała Nowozelandczykom opierzenie młodego ptaka kiwi.
Kiwi należy do rodziny aktinidiowatych. Jest to roślina, której owoce mają słupki zbudowane z wielu owocników i zalążni podzielonych na komory. Po przekrojeniu kiwi widać resztę słupka i promieniście ułożone komory. Jego wielkość jest podobna do kurzego jaja i charakteryzuje się brązową, włochatą skórką. W smaku jest słodki i jednocześnie nieco kwaskowaty, trochę przypomina przejrzały agrest.
Jeśli kupujemy kiwi, należy wybierać tylko najtwardsze owoce, gdyż dłużej będzie można je przechować. Niestety kiwi szybko się psuje. Można je trzymać w lodówce, wtedy ich pozostają znacznie dłużej świeże. Można je także konserwować różnymi metodami. Bez problemu można także zamrażać.
Kiwi nadaje się do sałatek owocowych, można je także kandyzować, zalewać alkoholem, suszyć i robić z niego kompot. Najczęściej jest jednak spożywany na surowo.
